بسم الله الرحمن الرحیم

سلام، نمیدونم چرا می‌نویسم البته نه اینکه اصلا ندونم ولی فقط به خاطر حرفهای دوستان نیست؛ شاید به خاطر چیز دیگه هم باشه به هر حال این مطلب رو می‌نویسم چون به من گفتند حالا که درباره مکتب مطلب نوشتی باید کاملا واضح و روشن بنویسی و قوانین رو هم بیان کنی. خواستم مطلب قبل رو بردارم گفتم نه، باشه یکی دیگه می نویسم تکمیل کننده قبلی باشه. گرچه اینها سانسور شده نبودند ولی به نظر من بهتر بود اونی که می‌خواد بیاد مکتب خودش از نزدیک ببینه و.... پس به احترام نظر دوستان می‌نویسم:

همه جا خوب و بد داره، سختی داره؛ مکتب هم از این قاعده مستثنی نیست. خوبیها و بدیها و سختیها و آسونیاش با هم هست . بهتره مختصری درباره مکتب و قوانینش بنویسم تا اندکی بیشتر درباره اینجا بدونین (البته قابل توجه خواهران). هزینه‌ای که باید برای خوابگاه پرداخت بشه 200 هزار تومان هست سالیانه اما اونهایی که به صورت روزانه میان و خوابگاهی نیستن 25 هزار تومان می‌پردازن. ساختمان خوابگاه و درس یکی هست یعنی در واقع کلاسهای ما توی همون حجره‌های ما برگزار میشن ...... حجره‌هایی که از 7 نفر تا 14 نفر در اون زندگی می کنن. هیچ کس حق آوردن موبایل به اونجا رو نداره. داشتن واکمن و ام پی تری و رادیو اشکالی نداره. ما فقط سر سفره نهار و شام تلویزیون روشن می‌کنیم. هفته‌ای یکبار حرم  میریم به صورت گروه گروه و ماهی یکی دو بار هم جمکران میریم. نماز جمعه هم سر جاش هست. غیر از اینها و البته دکتر رفتن، بچه‌ها احازه بیرون رفتن از خوابگاه رو ندارن. سر ساعت معینی سفره پهن میشه و غذا می خوریم. ساعت 8 کلاسها شروع میشه و 1 بعداز‌ظهر تموم میشه. ساعت  3 تا 4 ساعت سکوت هست و وقت استراحت و بعد از اون بچه‌ها باید سر مباحثه‌هاشون باشن. ساعت 45/10 ساعت سکوت هست و بجه‌ها باید آروم صحبت کنن و 30/11 وقت خواب هست . ما توی خوابگاه خادم نداریم همه کارها رو (الا خرید) خودمون می‌کنیم. بچه‌های خوابگاه به صورت گروه گروه تقسیم میشن و کارها رو انجام میدن؛ از آشپزی تا جارو و بقیه کارها. ماهی یکبار حجره بچه‌ها عوض میشه و یک تنوعی هم هست. حاج‌آقا چند وقت یکبار پایه‌های مختلف رو به دفترشون احضار می‌کنن و از درسهای مختلف از اونها سوال می‌کنن تا سطح بچه‌ها و اساتید رو بسنجن. گفتم حاج‌آقا باید بگم ایشون، حاج‌آقای محمودی بهبهانی هستند و همون طوری که قبلا هم گفتم یکی از مبارزین زمان طاغوت و حافظ کل قرآن هستند(عکس حاج‏آقای محمودی):

ایشون ترجیح دادن دروس قدیم تدریس بشه و اساتید زبده و ماهری رو هم برای تدریس این دروس در نظر گرفتن. اما با وجود همه اینهایی که گفتم محیط خوابگاه خیلی صمیمی هست و بچه‌ها خیلی با هم خوب هستن و شوخی می کنن. و  در آخر حرفی که خیلی به دلم نشست و هر روز بیش از پیش بهش اطمینان پیدا کردم رو می‌نویسم که اون حرفی بود که شب اول، یه سال پنجمی به ما گفت:" حوزه به عقیده من مثل یک حموم می‌مونه اگر با تن چرک بری توی حموم و بخواهی تمیز بشی و خودت رو بشوری و بیایی بیرون، پاک و پاکیزه میایی بیرون؛ اما اگر با تن چرک بری حموم و فقط یه دوش بگیری و بیایی بیرون و خودت رو تمیز نشوری بوی بدنت بیشتر میشه و غیر قابل تحمل میشه.....!" راست  میگفت . خودش کسی بود که 5 سال توی مکتب شاد زندگی کرد و تا تونست از کتابهای خودش و کتابخونه و نوارهای اصول کافی و غیره استفاده کرد و از نظر علمی و عملی و اخلاقی واقعا نمونه بود و از حوزه حداکثر استفاده رو کرد. حالا اگر فکر می‌کنین می‌خواهین خودتون رو بسازین و از جهت علمی و عملی خودتون رو تقویت کنین به نظر من مکتب جای مناسبی برای این کار هست منتها اگر آدم منفی‌بین و تنبلی نباشین ( البته ببخشیدااااااااااا) و دنبال حرف این و اون رو نگیرین و البته پرخاشگر  و معترض نباشید. حالا دیگه اختیار با خودتونه که بیایین مکتب یا نه. می‌تونین برین جامعة الزهرا یا مرکز مدیریت یا سازمان تبلیغات  یا جاهای دیگه برای درس خوندن......

               در هر صورت موفق باشید                    

                                                   یا علی مدد

بسم الله الرحمن الرحیم
  و اما مکتب الزینب........
بیا بشنو حدیث عالم دل            ز صاحبدل که دل حق راست منزل
بالاخره ماه رمضون تموم شد و کلاسهای مکتب شروع شد. شب اول با بابا و مامان رفتیم تا بابا تعهد خوابگاه بده و مامان هم برای بدرقه اومده بود دیگه.....یادم نمیره شب اولی که یه مقدار احساس غریبی می‌کردم و تا ساعت حدود 12 خواب نمی‌رفتم و صبحی که به زور خودم رو نگه داشتم تا نکنه خوابم ببره و تا ساعت 7 و 8 خواب باشم اما برعکس شد و سر کلاس دوم یعنی مبادی العربیه خواب رفتم چه خوابی!!!!!!
جذاب ترین کلاس ما آخرین ساعت هست: کلاس تفسیر قرآن، نهج البلاغه، اصول کافی. انصافا خواب از سرمون می‌پره و خستگی از تنمون میره بیرون.
گفتنی‌ها درباره مکتب زیاده......بچه هایی که طاقت نیاوردن و بعد از دو سه هفته رفتند؛ حرم و جمکران‌های دسته جمعی، دعای توسل و جامعه کبیره، دلتنگی‌ها و گریه‌های ما اولی‌ها و مریضی خیلی‌ها که به قول دفتردارها انگاری نوبت گذاشتید...! سخنرانی پنج‌شنبه‌ها که آدم حسابی کیف  می‌کنه البته تا وقتی که هنوز نوبت خودت نشده! آخ که برای بار اول که سخنرانی داشتم چه بر من گذشت.....البته 4 یا 5 شب یکبار سخنرانی داریم برای آمادگی سخنرانی پنج‌شنبه..........ولی خوب همون سخنرانی مسئله هست ...........
دلتنگی‌ها و گریه‌های هفته اول رو که اصلا فراموش نمی‌کنم و خنده‌های پرسروصدای ما اولها که انگار تمومی نداشت....... و مباحثه‌های شیرین و جالب که خیلی به دردمون می‌خوره.....شب اول سال بالایی‌ها آمار نماز شب می‌گرفتند برای شوخی با سال اولی‌ها.........کلاسهای ما پشت پرده برگزار میشه و ما اولی‌ها دو سه هفته اول چقدر سر کلاس می‌خوابیدیم ولی الان دیگه نه.....  خلاصه حرف برای گفتن زیاده اما حوصله خوندن و نوشتن کم هست. غم و غصه و شادی و خوشحالی مکتب با هم آمیخته است. بعد از مدتی دیگه آدم دلش نمی‌خواد بره خونه، دلش برای خواهراش تنگ میشه، خواهرای مکتبی، شوخی‌های مکتبی، گریه‌های مکتبی و ........هزاران گفته و ناگفته‌ی مکتبی
مکتب الزینب 29 ساله که تاسیس شده. درسها توی مکتب بر اساس کیفیت پیش میره نه کمیت. کتابی که می‌خونیم با توضیح استاد و به صلاحدید او و پیشرفت کلاس جلو میره تا آخر سال هر چقدر موند برای سال بعد.....البته طلبه‌های اینجا خیلی خوب درس می‌خونن و اساتید هم عالی هستند به همین خاطر درسها به سال بعد نمیکشه یا لااقل به ندرت همچین اتفاقی می‌افته........توی مکتب مدرک نمیدن و طلبه‌های اینجا به خاطر طلبگی اومدن و به خاطر درس خوندن. هدف مکتب الزینب تربیت مبلغ هست. درسته که مدرک نمیدن ولی ریز نمراتی میدن که میشه برد به مراکزی که تحت نظر مرکز مدیریت حوزه هست و بالاخره با تطبیق درسها و گذروندن یه چند تا درس مدرک گرفت. طلبه‌های اینجا تبلیغ میرن و سخنرانهای قابلی هم هستن. جوّ روحانی و معنوی مکتب واقعا محسوس هست؛ من تفاوتش رو کاملا با جاهای 
دیگه حس می‌کنم. اما مهمتر از همه در مکتب حاج‌آقای رییس حوزه مون هستند – که خدا به سلامت بدارد ایشان را- برای ما مثل پدر هستند. حاج‌آقا ستون مکتب هستند، یک انسان بزرگ و باتقوا که حقیقتا مدیونشون هستیم.ایشون از مبارزان انقلاب هستند و خیلی هم سرشناس هستند.
راستش حرف زدن از مکتب برام خیلی شیرینه اما خیلی از چیزها رو باید دید .............به هر حال امیدوارم خدا به من کمک کنه تا بتونم طلبه خوبی باشم و بتونم از این بهترین موقعیت به نحو احسن استفاده کنم.
با آرزوی موفقیت برای همه شما
پاورقی: من دیگه توی اینجا نمی‌نویسم شاید توی یه وبلاگ دیگه نوشتم اصلا معلوم نیست......من فعلا سرگرم درس هستم و تقویت اطلاعات و معلومات خودم. فقط پنج‌شنبه و جمعه خونه هستم خیلی وقت ندارم به همین خاطر نمی‌نویسم در اینجا............بنابراین از همه خداحافظی می‌کنم موقتا تا وقتی که برگردم البته نه به اینجا بلکه به دنیای وبلاگ  و  وبلاگ نویسی..........حلالم کنید